Uyum
Uzak ülkelere göçmüştü kalbim
O zamandan bu zamana yırtılırcasına sesim
Gittiğimin kırkıncı gecesi gibi
Benimle bir yırtık dünyanın sesi
Ülke ülke göçtüm kalbimden
Yırtılan sesler ve korku dolu eşyalar
Düştüğümün ikinci gecesi gibi
Eşyalarla bir korku dünyanın ritmi
Sıcak ülkeler ve sessiz durumda kalbim
Onca zamana ek zamanlar ve karşımda yılgın sular
Ellerimde yanlışlar ve yanlışlardan doğanlar gibi
Benimle bir yanlış dünyanın zihni
Öksüz ülkeler tanıdığım için
Öksüzlükte bulduğum için bir kalbi
Ama kırkıncı kez yıkanan bir ses gibi
Ödünç bir zihin ve üzgün evler gibi
Kalplerle bir öksüz dünyanın içi
Üzgün fotoğraflar gibi, mahcup duvarlarla bir üzgün dünyanın kalbi
2001 doğumluyum. Yazmayı, okumayı hep çok sevdim. Fotoğraf çekmeyi, onları paylaşmayı ve resim yapmayı da rahatlatıcı buldum. Sanatla uğraşmak, aslında sanatın içinde olmak hep mutluluk verdi bana. Şiir ya da hikâye yazmak bir içini dökme, bir gün birilerine dokunma umudunu aşıladı. Bu dünyanın karmaşasından beni uzaklaştıran ve belki de delirmeme engel olan sığındığım yeni bir dünya oldu edebiyat. Zaten ne diyor Sait Faik de, “Yazmasaydım delirecektim”.
Yorum gönder