Gecemin Sessizliği

Gecemin Sessizliği

Gecemin Sessizliği

Gecenin sessizliğinde boğuluyorum,

Düşünceler veba misali sarıyor çehremi;

Bir girdaba düşüyorum,

Tahayyül girdabına,

Savruluyorum cesaretsizliğimde,

Göğsüme saplanıyor korkularım.

Gecenin sessizliğinde ölüyorum.

Can veriyorum gizlice.

Ruhumun göklerde süzülüşünü hissediyorum

Kalp atışlarım kulağımda çınlıyor.

Gecenin sessizliğinde yaşıyorum,

Göz kapaklarımı aşağıya çeken bir güç var,

Beynimdeki kargaşanın yansıması,

Hissizliğimi hissediyorum.

Gecenin sessizliğinde kayboluyorum,

Nerede olduğumu bilmiyorum.

Fısıltılar duyuyorum zihnimde,

Hiçliğimi hatırlatan adımı sayıklıyorlar.

Fısıltılar duyuyorum zihnimde,

Gülüyorlar bana

Hiçliğime gülüyorlar.

Bir fısıltı duyuyorum diğerlerinden soyutlanmış

“Sen” diyor bana,

“Sen…”

“Hiçliğinin farkına vardığında hiçliğini yitireceksin.”

YAZAR

Ayşenur Atalay

Yorum gönder